ساختمان سینگر سن پترزبورگ روسیه

این ساختمان توسط پاول سازر فور برای یکی از شعب شرکت چرخ خیاطی سینگر در روسیه طراحی شده. مدیریت شرکت سینگر قصد ساخت آسمان خراشی شبیه ساختمان دفتر مرکزی شرکت خود در نیویورک را داشت. اما نظام ساختمان سازی شهر سنت  پترزبورگ اجازه ساختن ساختمانی بلندتر از کاخ زمستانی که محل سکونت امپراتور بود را نداد. به همین خاطر راه حل ظریفی پیدا کرد و ساختمانی به ارتفع ۲۳.۵ متر طراحی کرد: ساختمانی ۶طبقه به سبک نو آرت با طاق (تاجی) شیشه ای که روی آن مجسمه ای به شکل کره ای شیشه ای قرار داد که توسط هنرمندی اهل استونی به نام آماندوس ادامسن ساخته شده بود. که باعث شده این برج بلند به نظر برسد ولی در عین حال کلیسای کازان و یا کلیسای خون ریخته را تحت اشعاع قرار ندهد. در سال ۱۹۹۱ مدتی بعد از انقلاب اکتبر این ساختمان به دولت پتروگراد داده شد و به سرعت به بزرگترین کتاب فروشی شهر تبدیل گردید و سپس در سال ۱۹۳۸ به نام «خانه کتاب» نامیده شد و فعالیت خود را در طول محاصره لنینگراد تا نوامبر ۱۹۴۲ ادامه داد. در سال ۱۹۴۸ دوباره بازگشایی شد. این ساختمان برای بازسازی از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ بسته شد و بعد از آن به منظور فعالیت های تجاری از جمله همان «خانه کتاب» و «کافه ی سینگر» بازگشایی شد.

سبک آرت نو: (خلق هنر مناسب با زمان)

این سبک از اروپا شروع شد که آغاز آن از سال 1980 و پایان آن 1910 بوده است. طرفداران این سبک کعتقد بودند که بجای الهام گرفتن از گذشته، از تکنولوژی و ابداعات روز بهره گیرند و تولیدات مدرن داشته باشند و در اسکلت ساختمان ها از فلز استفاده کنند.

معماران این سبک: هکتور گومارد فرانسوی، طراح سردرهای مترو پاریس

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

09128620211